Panasonic M7 VHS kamera

[Kowalski]

 

Kamera pochodzi z 1987 roku. Dziecko (stanowczo za szybko rośnie) mając już wszystko, co filmuje i fotografuje z ziemi i powietrza, znalazło nowy rodzaj ekspresji artystycznej.

Kamera okresowo wyłączała się sama tuż po uruchomieniu, czasami wciągała taśmę. Nie działał autofocus i zoom na przyciski T i W. Na obrazie poziome pasy, raz mniejsze raz większe. 

Przyznam się, że najpierw musiałem się nauczyć jak wkładać kasetę (naprawdę nie wiedziałem ), z przycisków znajomy był tylko stop i play.

W środku za dużo kółek i zębatek z wyraźnym komunikatem zwrotnym "nie tykaj mnie lepiej" 

 

  

 

Z drugiej strony gorzej - pełny SMD z roku 1987 ( ale jak?). Po drugiej stronie płyty głównej więcej ludzko wyglądających komponentów. Płytka dwustronna o grubości kartonu, zero sztywności.

Wg utuba, pasy na obrazie powodują dwa kondensatory elektrolityczne C1019 i chyba C1015 220uF/10V.
C1019 - wylało mu się po 49 latach.

 

  

 

Zżarł też ścieżkę pod spodem. Ta ścieżka ma jakieś 0,15mm.

 

Bez mikroskopu z lupą jubilerską trafienie drucikiem 0,18mm i przylutowanie zajęło 2 dni.

 

 

 

Zamiast używanych 220uF wstawiłem nowe, niestety Jamicony 220uF/16V. 

Przy okazji czyszczenie wkurzających paprochów na lustrach wizjera. W środku fajny mini kineskop czarno-biały.

 

  

 

Po tym wszystkim kamera uruchamia się normalnie bez wyłączania losowego. Autofocus i zoom na silniku działa normalnie. Zniknęły pasy poziome, ale pojawiło się delikatne smużenia poziome - prawdopodobnie to cecha formatu VHS (?). Chyba trzeba wymienić wszystkie elektrolity. 

 

To urządzenie jest ekstremalnie skomplikowane. SM ma 100 stron tylko samych schematów. Po godzinie odpuściłem znalezienie tego kondensatora. Pomysł z obejściem tej ścieżki kynarem też był nierealny. Jest tam tak makabrycznie ciasno, że nie wiadomo skąd przyszedł i dokąd zmierza ten C1019. Wyśledzenie ścieżki jest niemożliwe. Ludzie po wylaniu kondów kupują następną M7, nikt się nie bawi w rekonstrukcję połączeń (najbardziej wytrwali robią całą wiązkę obejść). Wylutowanie tam czegokolwiek już jest problemem, wlutowanie jeszcze większym. Najlepiej mieć drugi egzemplarz do testów i nauki, prawdopodobieństwo skopania czegoś jest ogromne. Naprawa elektroniki, jeśli to nie jest coś prostego, wydaje się czymś absurdalnym.

 

Co tam robi tyle SMD? W 1987 roku w Polsce gruntował się kolor w fotografii, na dodatek na Orwo. Ta kamera kosztowała nowa 2500 DM (dzisiaj byłoby to 2800 Euro). Jeśli tak wyglądała technologia w 1987 roku, to jak wyglądały wtedy komputery (te specjalne) albo prom kosmiczny?

Kamera budzi duży respekt i przerażenie, ale zabawa w VHS jest świetna.

 

ps. Kamera ma plombę gwarancyjną po polsku, więc prawdopodobnie Pewex.

 

 

Edytowane 16 godzin temu przez Kowalski